Home | Groepen | Meditaties & artikelen
Moederdag is niet ingesteld door de kerk, maar door de winkeliers. En omdat vele vrouwen nooit moeder worden, was het beter geweest er een (inter)nationale vrouwendag van te maken. Toch zou het mijns inziens een gemiste kans zijn als wij in de kerk geen aandacht aan moederdag zouden schenken.

Un día feliz
In Peruaanse macho-cultuur is moederdag een groot feest. Wie op die dag zijn mamita vergeet te groeten met een cadeau in de hand is asociaal. Op die dag wordt openbaar dat de macho-cultuur bestaat bij de gratie van moeder. Daarom ook heeft zich juist in de Latijns-Amerikaanse R.K. Kerk de Maria-verering sterk ontwikkeld. Eén dag in het jaar wordt moeder vooral opgehemeld. Dat is op moederdag. Familie-, buurt- en schoolfeesten worden voor de moeders georganiseerd. Gedichtjes worden opgezegd, sketches opgevoerd, cadeautjes gekocht van de laatste centen.
's Morgens worden de moeders begroet en omhelst met de wens: Un día feliz, Mamita! (= Een gelukkige dag, moedertje!) Mijn standaard grapje was dat ik hoopte dat het niet bij één (nadruk op Un) gelukkige dag zou blijven. Want één dag je moeder ophemelen, mag niet betekenen dat je de rest van het jaar je moeder vooral als wasvrouw en kookster ziet. Bovendien is dat arme moedertje op moederdag drukker dan ooit om voor het hele gezin extra lekker te koken. En de mannen hebben teveel bier op om voor één keer aan de afwas te kunnen denken.

In de kerkdiensten werd met Spreuken 31:10-31 de lof op de deugdelijke huisvrouw bezongen. De kritische kracht die in dit bijbelgedeelte zit werd meestal niet aangesneden. Behalve die keer dat ik er een vrouwelijke pinksterpredikant over hoorde preken.

God, Vader én Moeder
Terug in Nederland maakte ik een keer met vrijwilligers een kerkdienst mee in de gevangenis van Zwolle. Er zaten daar namelijk nogal wat Latinos. De pastoor, die voorging, begon zijn gebed zo: God, Vader en Moeder van ons allen... Dat heb ik nooit vergeten, ook al rammelt het dogmatisch gezien. De ervaring van deze gevangenispastor heeft hem geleerd dat vele gedetineerden een slechte relatie hebben met hun vader of een aardje naar hun vaartje hebben. Doordat God in Christus en door het geloof Vader genoemd mag worden, heeft deze beeldspraak voor die gedupeerden een slechte, blokkerende, klank. De relatie met hun moeder is soms gunstiger. Waarom zou je dan niet benutten dat in de Bijbel God óók wel eens met een Moeder vergeleken wordt?

Zoals een moeder troost, zo zal IK...
Heel duidelijk vergelijkt God zichzelf met een moeder in Jesaja 66:13. Als het gaat om troosten ligt de beeldspraak van God als Moeder blijkbaar meer voor de hand. Het landt beter. Toen en nu. Een kind dat troost bij moeder vindt. Ieder kan het zich voorstellen. Een koesterende moeder, die kracht krijgt om onvoorwaardelijk lief te hebben, lijkt op God. Want God gaat de beste moeder verre te boven. Hij is de beste Moeder waar geen aardse moeder aan kan tippen. Toch schaamt God zich niet om op zichzelf de beeldspraak van een moeder toe te passen. Zijn doel is immers om aan zijn volk duidelijk te maken wie Hij voor haar wil zijn!
De profeet Jesaja mag aan de ballingen in Babel de geweldige heilsbelofte doorgeven, dat God zelf -na al het verdriet- zijn volk zal troosten. Hoe? Door al zijn en haar tegenstanders te overwinnen. De nadruk valt in vers 13 op IK. Zelfs schakelt God de voormalige veroveraars in om als een soort pleegmoeders de kinderen Israëls op de heupen terug te dragen naar het beloofde land (Jes. 66:12).
Wat mij opvalt is dat in vers 13a letterlijk staat: Zoals de moeder een man troost. Niet een kind dus, maar een man. Zie je dat vaak gebeuren? Laten wij als volwassenen mannen ons snel troosten door onze moeders? Of houden wij ons juist groot tegenover moeders? Willen wij haar juist beschermen tegen nog meer zorgen. Tegen nog meer rimpels op haar gelaat, waaraan al zoveel vuile was van de familie hangt.... Troost vinden bij moeder en bij God veronderstelt woorden geven aan je verdriet. Niet jezelf groot houden, maar eerlijk zeggen waar het pijn doet. Schuldbelijden vaak ook. Het niet langer jezelf kunnen redden. Ten einde raad zijn. Met al je schuld en misère niet zielig als slachtoffer in een hoekje kruipen, maar op de veilige plek van moeders schoot uithuilen. Je verdriet uiten. Naar buiten brengen dus. Niet inslikken, zodat het jezelf opeet.

Er is in onze tijd opnieuw grote behoefte aan moeders (en vaders!) die gaandeweg meer gaan lijken op God die als een Moeder troost. Maar ook aan grote mensen die zich láten troosten. Ons hart zal er vrolijk van worden en ons gebeente zal groenen als het gras (vers 14). Dokters en psychiaters zullen het minder druk krijgen.

Moederstad
Wat me ook opvalt is dat God zich zo verbindt aan Jeruzalem. Direct na het eerste gedeelte van vers 13 'Zoals een moeder haar zoon troost, zo zal Ik jullie troosten' volgt het tweede gedeelte: 'in Jeruzalem zul je troost vinden'. De troostende God is dus niet los van de troostende moederstad Jeruzalem verkrijgbaar. Dat moeten wij christenen uit de heidenen niet vergeten.
Dan botsen we wel op die grote woorden dat Jeruzalem het vredeoord is waar de heidenvolken gezoogd worden (vv.11-12). Dat de volken hun heerlijkheid zullen inbrengen in Jeruzalem (Dit wijdse perspectief van het laatste hoofdstuk van Jesaja stemt samen met Openbaring 21:24!). Want wij zien eigenlijk het tegendeel nu gebeuren. Jeruzalem is tot op het bot verdeeld. Volken lopen tegen haar te hoop. Er wordt wellicht meer verdriet geleden in Jeruzalem dan dat er getroost wordt. Wie zal daarin ooit een keer brengen? God die als een Moeder troost!
De heilsbelofte van Jes.66:13 is nog niet geheel uitgepraat. Er geschieden verschillende vervullingen. De grootste vervulling tot nu toe is: Jezus Christus! Hij heeft bovendien de andere TROOSTER gezonden: de Heilige Geest. Zij wordt daarom ook wel de moederlijke kant van God genoemd. Zij zal ons na Pasen en Pinksteren leiden naar de definitieve troost in het nieuwe Jeruzalem. Zorg dat je door het geloof in Christus in de burgerlijke stand van die moederstad ingeschreven staat (Psalm 87)! Een goede Moederdag toegewenst.

L.W. Smelt De Bilt / Bussum
Nederlands Dagblad 13 mei 2006

Ledenactiviteit

Er zijn momenteel 0 gebruikers en 1 gast online.