Home | Groepen | Meditaties & artikelen

Wim Blanken attendeerde ons tijdens de laatste vergadering van de pastoraatscommissie 'Sion' op een column geschreven op 27 maart jl in de Gooi- en Eemlander door René Diekstra. In niet mis te vatten bewoordingen hecht hij drie grote wereldgodsdiensten (jodendom, christendom en islam) aan de schandpaal. Ze zijn namelijk allemaal terug te voeren op Abraham, dus op 'de bereidheid bij zijn volle verstand zijn kind te vermoorden'. Dat vindt hij natuurlijk verwerpelijk. Abraham had toen moeten zeggen: God, als U van mij vraagt te beschikken over het leven van mijn kind, dan scheiden hier onze wegen. 'Zou er dan in volgende eeuwen in christelijke, joodse en islamitische gezinnen minder kindermishandeling, minder kindermoorden hebben plaatsgevonden?', zo vraagt hij zich af. 'Ik ben geneigd het te geloven', antwoord hij zelf. Het geloof wat Diekstra overhoudt is het geloof in de mens, die als het moet God weerspreekt.

Het geloof dat Abraham in God had, haalt hij ook onderuit. Hij kan niet geloven in een God, die zijn enige zoon willens en wetens de dood instuurt . Hij hoort daarin de boodschap dat een ouder over leven en dood van zijn kind kan beschikken. Hij zet God op één lijn met ouders die als ultiem bewijs van hun liefde hun kind doden voordat ze zichzelf van het leven beroven.

 

Deze misvattingen van Diekstra zijn niet mis. Ze raken mij diep. Het zijn spotprenten van het giftigste soort. Ik sta met de mond vol tanden. Mogen dit soort columns onweersproken blijven? Ze zijn schadelijk voor de geestelijke volksgezondheid.

 

Nu zijn wij christenen vaak beter in het elkaar de theologische vliegen afvangen, dan dat we jagen naar de gaven van de Geest! Maar liefst vier keer roept Paulus ertoe op in 1 Cor. 12:31;14:1,12,39!

 

Het wordt hoog tijd dat we ons laten leiden door de Geest als we geroepen worden te getuigen van Jezus Christus. Dat is toch het liefste werk van de Geest!

De Geest wil toch graag de wereld overtuigen van zonde, gerechtigheid en oordeel (Joh.16:8)? De gave van de profetie en die van het onderscheiden van geesten is daarbij heel hard nodig. Voordat we het in de gaten hebben zijn we op verkeerde fronten met achterhoedegevechten bezig. Zo blussen we de Geest uit.

 

Nu hebben wij dus de bede om Tegenwoordigheid van Geest hard nodig. De gave van de profetie, om te kunnen doorzien. Om misverstanden op niet mis te verstane wijze te ontmaskeren. Om getuigend te zeggen wat nu gezegd moet worden. Om kritisch naar onze kerktaal te kijken. Wanneer geven wij onnodig aanleiding tot misverstanden?

 

Ik pleit hiermee voor meer aandacht voor de Heilige Geest als het gaat om apologetiek, het verdedigen van het christelijk geloof tegenover critici van buiten. Ik pleit voor begripsverheldering onder leiding van de Geest. Er lopen zoveel medemensen rond met misverstanden van het christelijk geloof. Karikatuurbeelden ervan. Of -steeds meer- volsterkte onkunde. Toch wordt er allerhande onzin rondgetoeterd. Alle Geest aan dek, dus.

 

Dat betekent o.a. goed ons van de Geest der Wijsheid gekregen verstand gebruiken. Niet te snel zeggen: 'Ik gooi geen parels voor de zwijnen'. Of onderkoeld beweren dat nu eenmaal de gekruisigde Christus voor de Joden een ergernis is en voor de Grieken een dwaasheid (1 Kor.1:23).

 

Hebt u dat nu nooit, dat u in een kerkdienst opeens in een flits denkt: Wat zeggen en zingen we hier eigenlijk voor vreemde dingen? Welke buitenstaander zal onze viering van het Avondmaal begrijpen? Gaandeweg achter Christus aan verbaas ik me steeds meer over het feit dat ik geloof. Dat ik me aan laat spreken door God in Zijn Woord. Dat het me telkens weer opnieuw raakt. Dat ik merk hoe de Heilige Geest mij helpt bij het bidden en preken.

God vraagt mij te geloven met heel mijn verstand, toch wordt tegelijkertijd mijn verstand doorkruist.

 

Met een beetje verkeerde wil kan al snel de ene misvatting zich stapelen op de ander bij de zin: 'God stuurde zijn Zoon naar deze wereld om de wereld te redden.' Hoezo? Offert God zijn enigste Zoon op? Wil God bloed zien? Hoe kan God trouwens een Zoon hebben?

 

Het is dus bloed-link hoe je dit verwoordt. De Heilige Geest hebben we heel hard nodig om het Evangelie door te vertalen naar onze context. De Geest die de link legt met Hem, van wie getuigd wordt: Het bloed van Jezus Christus reinigt van alle zonden (1 Joh.1:7).

De symboliek van het bloed (zo frequent in de Bijbel) spreekt tot ons in deze cultuurfase heel anders dan toen. Wat voor mijn ouders een dierbare gedachte is: 'Wij mogen schuilen achter het bloed van het Lam', heeft voor mij niet dezelfde gevoelswaarde. Laat staan voor een hedendaagse heiden. Ik hecht grote waarde aan de verzoening door voldoening, bevroed de onopgeefbare betekenis daarvan, maar toch worden die grote woorden als zonde, schuld, vergeving en vernieuwing steeds groter. Ik krijg ze niet klein. Zij krijgen mij klein. Ik besef steeds meer dat geloven betekent cirkelen om een geheimenis. Niet ik houd God vast, maar Hij houdt mij vast. Kom, Heilige Geest, geef ons die (bijbel)woorden in de mond, waarmee ik kan getuigen van Christus. Ik weet: ik moet delven. Schatten liggen niet voor het oprapen.

 

Hoewel: de Geest roept de traditie der kerk te hulp. Het is toch een Godsgeschenk dat wij met de dogma's van de katholieke kerk belijden dat Jezus ook God is. Diekstra verkijkt zich: niet de enige zoon van meneer god wordt uit liefde opgeofferd aan een slechte wereld. Hier vermoordt niet een vader een kind. Integendeel: God geeft Zichzelf in Jezus. Hij laat dus niet een ander opdraaien voor de moeilijkste klus aller tijden. De hoge God vernedert zich tot in de dood aan het kruis. Hij heeft lief en daarom toornt Hij ook. De Herder wordt het Lam. God openbaart zich zo ten volle én Hij verbergt zich zo. Het volk stond er toen bij en keek er hoofdschuddend naar (Lucas 23:35). Nu gaat het me duizelen.

Jezus bidt voor al diegenen die Hem niet begrepen en Hem via karikaturen, cartoons en giftige kritiek nogmaals kruisigen. Er is dus gegronde hoop voor Diekstra. En -o, wonder!- ook voor Smelt.

 

Heilige Geest, leg steeds weer oude en nieuwe woorden in mijn hart en mond, die de betekenis van Jezus Christus voor ons mensen van nu duiden. 'Geest van hierboven, leer ons geloven, hopen, liefhebben door uw kracht!'(Gezang 477:1). Ja, 'ons' is belangrijker dan 'mijn'. De Geest is niet gegeven aan individuen, maar aan de gemeente van Christus.

 

Ds. L.W. Smelt

Ledenactiviteit

Er zijn momenteel 0 gebruikers en 1 gast online.